Descrición
Un mapa dos lugares nos que caemos é un caderno de campo íntimo e fragmentario, un libro de non ficción literaria no que se deixa de lado a observación profesional para deixar paso ao que acontece na periferia. A través de escenas curtas, dispersos e profundamente humanos, o autor rexistra o que acontece mentres o mundo sucede: guerra, exilio, vida en contextos de conflito, mal amor, a culpa, medo, o desexo e a tenrura que persiste nas marxes da túa vida.
Desde hospitais en Paquistán e Kenia ata un teatro en Xerusalén, pasando polos cemiterios do Cairo ou a casa de Heidelberg, Este libro non aspira a explicar o motivo das viaxes nin o traballo do seu autor., senón escoitar o ruído que fai a vida cando todo pasa. Non se narran os feitos, pero o que queda fóra dos informes: A mirada, os xestos mínimos, conversas que non figuran en ningún rexistro oficial e que, con todo, manteñen o esencial.
Con prosa lírica, directo e honesto, María escribe sobre sentimentos en diferentes coordenadas xeográficas, sobre o corpo en cada contexto e sobre a tristeza que non sempre se conta. Un mapa dos lugares nos que caemos é, especialmente, un libro sobre a vulnerabilidade compartida: sobre como todos caemos en lugares semellantes, aínda que o fagamos en diferentes xeografías.
Este texto híbrido, a medio camiño entre un ensaio narrativo, o diario de campo e a confesión—propón unha ética de mirar e escoitar, e reivindica o valor do aparentemente insignificante como forma de resistencia. Porque nas marxes, onde non se espera nada, case todo segue a suceder.
