The irudimena Maputo buruzko goizaldean eraso. Haizea altxatzen da oraindik ere bere errauts grisa hondartzaren atarian bakarti txakurrak prestatu gabeko zer baino gehiago etortzen dira lo joan den bitartean. Gero, hiria, minutu gutxi argia hori guztia salatzen du lehen aldiz zehar, du milaka orro duten pertsonek ez dakit nora joan artean irakiten. Gero, ondoren 30 denbora erlojuetan sartzen ez den minutuak, Dena lasaitzeko itzultzen da. Maputo gustatzen zait, Zure esnatzea.
Lotsatia da, Ausardia gabe, Nola eman agur agurra aurkezteko
Maputo dibertigarria da, Eskarmentu, alaia. Lotsatia da, Ausardia gabe, Nola eman agur agurra aurkezteko. Beren tabernetan bezeroak imajinatzen dituzten musikariak daude; Bere kaleetan haurrek mangoen itzalpean dantza egiten dute; Haien semaforoetan, beti, bihar eta bihar behar duzun zerbait eskaintzen duen norbait dago, hori ez duzula behar, berriro eskainiko dizu; Parkeetan maitaleek itzalak uko egiten dizkiete, oso gertu edo urrunegi zegoela epaitu zuten ala ez ulertu gabe. Dena irribarre konstante bat dagoela beste arrazoizko tristura offends gertatzen.
Maputo Inventa. Asmatu kaleetan ibiltzen diren argazkiak. Duela gutxi idatzi nuen: "Nola ez maitatu maitemindu afaltzean zauden leku batekin?". Gero, Ikuspegia behatzen duzunean, pinturaren ondoren begiak daude, eta argazkia estaltzen ez duten eskuak, Eta ordu batzuk inork ez du etxera itzultzen sorbaldetan marko batekin. Baina hor daude. Beti. Koloretako oihalak eskaintzen ditu, beren kontzientziak bizi dituzten marrazki sentikorrak. Bere Independentzia Artearen eraginak dira, Herrialde honek bere askatasuna zizelkatzeko basoak uztea erabaki zuenean kafe eta lubaki garaia. Bere eskulturak bikainak dira, Bere idazkiak hutsez, Bere proposamen kultural bihurria. Ez dute beraiek ez duten inor imitatzen.
Ez dute beraiek ez duten inor imitatzen
Maputo bere mapak gustatzen zaizkit. Maputo gizonezkoen ateetan eserita dago, etxe dotoreen ateetan eserita, Bere borrokalari ohien jantziak ukondoetan jaurti zituen, beren lan orduetan lo egiten dutenak. Ordutegi guztietan lo egiten dute, ez die traba egiten ez duen hiriaren errespetua. Posizio ezinezkoetan egiten dute. Fisika haustea. Gero, dark ondoren, Aulkiak biltzen dituzte eta etxeak ikusten dituzte, Barrutik, borondatez iruditzen zaion irrati oxidatu baten soinuaren ondoan lo zegoen. Maputoan irratia entzuten da. Maputo ere gustatzen zait. Hiri honen soinua gustatzen zait.
Maputo ugaria da haien beharretan, Beren sobran. Green uholdeak altueratik kentzen duen belo konkretu batez estalitako asfaltozko korridoreen artean. Thence, Hiriko Gaznate eskalatzerakoan, Adarren arteko beleen hegan egiten du moneta, Antenak eta kableak. Itsasoa urrun dago, askoz, Berrogeita hamar metro inguru. Atzeko aldean, gertuko, Palo uharteak karroza.
Maputo ere gustatzen zait, nork bilatzen zuen bilatu gabe
Maputo bere harrotasuna ere gustatzen zait. Ez dago errepideko pitzadurak konplexurik, ezta haien hustubideetan zaborrak airea uzten ez duenean. Beti keinu gai bat du, Besteen mundua atzerritarra izan eta ezinezkoa balitz bezala. Maputo-n beharrak ikatzarekin begiak osatzen dituzte. Zure erantzunak lehorrak izaten dira batzuetan, ia moztea, irakasten du hitzekin eraikitzen direnak soliloquios dira. Maputok poliki-poliki hitz egiten du, zentzudun, zintzoa, Nire begietara begiratu gabe egiten dudan arren. Maputo ere gustatzen zait, nork bilatzen zuen bilatu gabe.
