Caos místico en Ulán Bator
Mongolia presume de soidades, de estepas que non apuntan a nada, de horizontes en voz baixa, onde ninguén se arrepinte de tanto deserto porque, simplemente, ningún. É coma un país en coma inducido polas súas paisaxes áridas, unha travesía, o eco dos pastores, que non paran, quizais para non sentirse de súpeto impotente.
