En canto chegamos á cidade de Talkeetna tivemos a sensación de que toda a xente seguía os nosos pasos con murmurios. A chegada de estranxeiros en coche do sur de Alaska non tería nada particular durante os meses do verán, Pero a mediados do inverno, que sen dúbida representou unha novidade.
Fixemos unha reserva nun motel entrañable, onde as cervexas servidas ao ritmo dunha lareira e o lume adoita invitar a charla sen emerxencias. Contamos co propietario a nosa intención de voar sobre o monte McKinley e pasar alí uns días para retratar a atmosfera dun lugar que inspirou a serie "Doutor en Alaska". Pero pronto saímos a comer algo. Entramos nun lugar onde serviu o bocadillo de pavo e apenas dabamos o primeiro bocado cando o camareiro se achegaba cun teléfono. Sorprendeunos cun: "É para ti"
Se queres voar sobre o McKinley, deixa o que estás facendo e corre ao aeroporto-
Escoitei unha voz que falaba sen concesións: "Se queres voar sobre o McKinley, deixa o que estás facendo e corre ao aeroporto. Dentro dun par de horas, o ceo estará cuberto e o sol non sube nunha semana ”.
O camareiro eliminou os lanches mentres engadiu cómplice "será mellor que con présa". Tivemos as cámaras preparadas e corremos ao aeroporto sen tempo para preguntarnos como nos localizaron e como sabían das nosas intencións e quen os demos era o que era o que… ao final, que chegamos xusto a tempo a unha especie de piso de desembarco onde esperaba un avión. O piloto sorriu, Apareceu e instounos a subir. Case por inercia preguntámonos canto nos custaría a viaxe, Pero os tres xa estaban dentro e comezou o avión. O 300$ do voo que foron esquecidos incluso antes de despegar. Impoñíase a emoción de voar sobre un dos maiores parques natural do mundo.
Denali significa na linguaxe ancestral do "El Alto" de Athabascan, E o máis alto dos perfís que eses indíxenas podían contemplar en Alaska foi o monte McKinley. Así, o pico máis alto de América do Norte dá nome a un dos maiores parques naturais do continente.
A súa imaxe é desoladora e fermosa, como unha muller fatal que ten medo de achegarse, Pero desde o que non podes mirar para fóra.
Do aire sentín que a beleza dese lugar estaba no seu temperamento, O teu personaxe hostil para os humanos. Din que o punto máis frío da Terra está no cumio de McKinley, que chega a -100 ºC no inverno. Pero a imaxe da cordilleira que a rodeaba non era menos agravia.
As paredes verticais alternan con glaciares e máis alá das agullas brancas doutras montañas, Outros xeados infertos para o ser humano. Xeo, fisuras azuis ou rochas xeadas. A súa imaxe é desoladora e fermosa, como unha muller fatal que ten medo de achegarse, Pero desde o que non podes mirar para fóra. En Denali non hai campistas, Polo menos en decembro. Sen excursións nin rutas. Este é un labirinto que non leva a ningún lugar habitable, Natureza no estado máis visceral posible.
O voo durou 40 minutos, E como o piloto anunciou por teléfono, O cumio de McKinley estaba cuberto polas nubes e non o vimos de novo nos días seguintes.
Despois voamos sobre a tundra, amable e incluso viu un alce á distancia. Finalmente aterramos co sorriso esculpido no xeo. Comentamos o Air Paseo, Rematamos o bocadillo de pavo e tomamos unha cervexa no calor dunha lareira.
