Bruxas é unha cidade acostumada a mirar no espello. Se non, é impensable que puidese preservar intacta esa beleza medieval que a converteu nun dos centros neurálxicos do comercio da vella Europa.. Onde era posible atopar froitas e viños de Grecia, Tecidos e especias de Alexandría, Skins do Mar Negro, Silas e brocadas italianas e "laranxas e limóns de castilla tan frescos coma se acabasen de recoller", un vigor comercial que sorprendeu ao andaluz pero tafur en 1437. Case seis séculos despois, A cidade de flamenco mantén intacta o seu atractivo e o seu centro histórico é un libro aberto que explica, Só tes que camiñalo, Por que bruxas, Para cuxas veas a auga corre desde os seus sete quilómetros de canles, Converteuse nun día no norte de Venecia.
Xunto a Bruxelas, É seguramente a cidade máis visitada en Bélxica. E iso ten un peaxe: A gran afluencia de turistas é inevitable durante unha boa parte do ano. Por iso o inverno, Menos abarrotado, É un bo momento para visitala co anhelo. Y, en todo caso, Sempre temos a noite, cando Bruxas seduce coa iluminación dos seus edificios históricos e os recunchos solitarios onde parece que a pedra e a auga estiveron falando séculos.
A cidade de flamenco mantén o seu atractivo intacto e o seu centro histórico é un libro aberto
É despois do solpor cando as rúas empedradas volven o eco do trote dos cabalos e as sombras xorden como nunha novela de Poe. O ambiente é nese momento, Cando decenas de santos non fan ollo dos seus nichos de rúa, máis medieval que nunca, E é conveniente aproveitalo entre as inconfundibles siluetas da escaleira das fachadas que parecen cortadas para os nenos, Seguindo o rumor das canles e deixándose envolventes pola escuridade nunha das súas pontes, Observando despreocupado para os cisnes.
Pódese viaxar por cabalos, ciclismo, en barco e incluso en moto, Pero sen dúbida, a mellor forma de intentar impregnarse da historia e da alma da cidade está a pé. A praza principal (Mercado) e Burg's, Os dous epicentros onde supera a vida das bruxas monumentais, Forman un triángulo perfecto co Jan Van Eyckplein, O corazón comercial da cidade medieval, Agora un enclave tranquilo onde os antigos edificios aduaneiros, A casa dos Staborators e os burgueses (Porterlodge) -Desde o que mira a estatua dun oso (Din que o primeiro habitante da cidade)- Dan unha boa conta do vigor comercial deste lugar recorrido onde pasaron todos os bens que entraron e deixaron as bruxas.
É despois do solpor cando as rúas volven o eco do trote de cabalos e sombras xorden como nunha novela de poe
Moi preto de alí, rastrexando o spaniadstraat chegas ao tipo de español (Tiburón solto español), O vello porto dos comerciantes españois, do que, á nosa esquerda, Podemos ver unha das pontes máis antigas en Bruxas, a dos agustinos (Ponte de Augustine), Un paso afastado Alberga a necesidade de Deus (A casa de Deus), Na esquina da rúa dos españois e do Kortewinkel, onde os brunes din que o espírito dun sacerdote que, Rexeitado por unha monxa, Asasinouna e logo levouna a vida.
Volvendo nos nosos pasos atopámonos de novo coa praza del Mercado, onde a vida cidadá de Bruxas palpita. Tes que tomar aire para subir o 366 Stechers do teu campanario, que se encaixou na tapa de vixilancia máis excepcional do municipio., Para substituír a forza, nada mellor que achegarse a ningunha das dúas posicións de pataca francesas diante da torre, Testemuñas da historia da cidade desde finais do século XIX.
Os brunes din que no huis de deuses do nood o espírito dun sacerdote que, Rexeitado por unha monxa, Asasinouna e logo levouna a vida
Arredor das estatuas de Jan Breydel e Pieter de Coninck, Dous heroes de resistencia flamenca contra Francia no século XIV, Mira onde miras cativas o esplendor dos seus edificios, que a xulgar pola súa aparencia brillante, calquera diría que se conservou nun escaparate, encabezado polo palacio provincial, Vella casa de auga, E hoxe, entre outras unidades, do Museo da Cervexa.
No camiño da praza próxima Burg Para o Breidelstraat, a rúa máis próxima da cidade aparece á nosa dereita, O rueiro De Garre, Puntado con cafés apetitivos. Xa na praza, O románico da igrexa de San Basilio e o gótico do Concello compiten co barroco do pre -Bostazgo e o clasicismo de Bruge Franconato, Unha panorámica privilexiada que incluso o chorro persistente pode estragar. Xunto ao consistorio, É conveniente dedicar uns minutos a visitar a capela románica da basílica do sangue santo, Achegarse despois a Franconato, que cobre a espectacular carballo e lareira de alabaster dedicada a Carlos V.
A rúa máis estreita da cidade, Garre Alley, Está salpicado de cafés apetecedores
Para tomar unha merenda, Unha parada no coqueteo O xefe e eu (Dijver, 13), Un excelente sitio para xantar nun ambiente relaxante degustando unha das cervexas locais, Brugse Zot. Só o tempo necesario para un descanso mínimo e aproveite a pouca luz dos días de inverno. Ir á nosa esquerda, Nun par de minutos chegamos á igrexa de Nosa Señora, inconfundible coa túa torre 115 metros, onde está enterrado María de Borgoña, Carlos contra a avoa materna (E tamén o corazón de Felipe "o fermoso") E que cobre a excepcional escultura de Miguel Ángel a Virxe co neno.
A partir dese templo o Mariratraat, Unha rúa comercial chea de tendas de chocolate artesanais (Outro orgulloso dos Brunes), que ao mesmo tempo nos permite abordar unha das cidades flamencas das cidades flamencas, as casas da caridade, Criado na Idade Media polos gremios para as persoas necesitadas ou enfermas e que hoxe son vivendas sociais con aluguer baixo, Especialmente para persoas maiores. Xirando á esquerda polo Nive Gentweg, Podemos entrar nun deles, como os demais, unha sucesión de pequenas casas con fachadas brancas arredor dun amplo xardín no que se respiran a serenidade e a quietude.
A Igrexa da Nosa Señora, Coa túa torre de 115 metros, Cabija a excepcional escultura de Miguel ángel the Virgin with the Child
Xusto no sentido contrario, Do outro lado do Mariastraat, Camiñando por wijngaardstraat chegamos a beguinaga (Beginjnhof), Unha cidade en miniatura habitada anteriormente por unha especie de monxas, Chamadas Beguinas (que a diferenza do primeiro non votou da pobreza), A casa de hoxe da orde benedictina. Camiñar polos seus xardíns ao solpor é volver uns séculos na memoria da cidade. Incluso podes entrar nunha das casas para saber máis sobre o modo de vida destes relixiosos que deixaron a súa marca en todos os pisos.
Un paseo en barco (Hai cinco peiraos de onde saen diferentes rutas polas canles) E unha boa cea (lonxe do punto turístico, o Refectorio, o número 2 Os Molenmeers, É un bistrot moi frecuente polos brunes) Asinan o día, que debería concluír inevitablemente cunha cervexa na man. Porque a noite, xa foi asinado, Séntese moi ben para as bruxas e que mellor que á vista dunha das estampas máis fotografadas? Tan pequeno como acolledor, El 'T Klein Venecia, Un dos cafés de bruxas máis populares, É un lugar ideal para gozar das vistas de Sombreiro de rosa, O esplendor da fascinación medieval das bruxas.
