Ás sete horas, fóra da parada de metro Sydney Town Hall, case non hai persoas sen fogar. Enfocome nun, pel negra, e as súas roupas feitas en anacos. Xa está bébedo a esa madrugada. É un aborixe, un nativo de Australia. Un membro, segundo un estudo da revista Nature, da cultura máis antiga da terra. Non vou ver moitos máis durante o resto da viaxe, excepto en certas zonas do deserto e do norte do país.. Os datos oficiais din que viven no país próximo 670.000 aborixes, un 3% da poboación total.
Australia ten unha densidade de poboación moi baixa a pesar de ser o décimo país con maior renda per cápita.. A poboación de Australia é 25 millóns fronte a máis de 66 millóns de Reino Unido; A área de Australia é 7692 quilómetros cadrados e a do Reino Unido é 242 quilómetros cadrados. Unha rareza que un país tan rico e grande estea tan despoboado. A resposta está no forte control migratorio exercido durante décadas que provocou a imaxe dun país racista que sempre sobrevoa esta enorme illa..
Conmemórase o día en que unha frota de once barcos comandados por Arthur Philip chegou ao porto de Sidney cargada de prisioneiros.
Sydney paréceme unha cidade vitoriana cando saio do suburbio, británico. É 26 Xaneiro, O ceo está cuberto e as rúas están medio baleiras.. Acabamos de descubrir que hoxe é festa nacional. Especificamente, Conmemórase o día en que unha frota de once barcos comandados por Arthur Philip chegou ao porto de Sidney cargada de prisioneiros.. Alí comezou a historia branca de Australia.
A celebración desenvólvese sen remorsos de conquista a pesar dun crecente debate interno sobre a súa propia historia que está a xurdir no país.. En calquera caso, Vexo unha gran diferenza con México, onde vivín catro anos, e onde o 500 anos da chegada dos españois a Veracruz e da conquista de Tenochticlán entre este ano e 2021. A recente carta que o presidente de México enviou ao Papa e ao Rei de España esixindo que pidan perdón aos habitantes nativos polos abusos da Conquista de América é só un exemplo máis dese conflito de intereses que fomentan certas clases políticas latinoamericanas. e entendo diferente do resentimento dos pobos indíxenas ante unha conquista que os aniquilou social e culturalmente.
En Australia, onde os abusos chegaron a finais do século XX, Vexo unha estatua da raíña Vitoria en Hyde Park, o parque principal da fermosa Sydney, xunto ao Museo do Cuartel, cal foi a primeira prisión para os británicos que foron deportados ás illas. A orixe da Australia branca foi servir como unha enorme penitenciaría para o Reino Unido.
Aquí case non queda ninguén para botarlle pintura á venerada raíña Vitoria, mentres en México vivir 11 millóns de indíxenas
Vexo que a estatua da raíña Vitoria está impecable. Cidade do México, A estatua de Colón situada no Paseo da Reforma sempre levaba pintura vermella tirada sobre ela, lembrando o sangue derramado e un perenne sinal de xenocidio.. Probable, A diferenza é que aquí case non queda ninguén para botarlle pintura á venerada raíña Vitoria., mentres en México vivir 11 millóns de indíxenas, 10% poboación, e en todo caso o 93% poboación é mestiza.
O debate interesante, I, Non se trata en ningún caso de marcar diferenzas entre boas conquistas e malas conquistas.. Viaxar fai entender que todos os procesos de colonización ou conquista se repiten basicamente dende a época dos exipcios., Romanos, aztecas ou mongois: A civilización máis poderosa impón as súas normas e cultura á civilización máis débil. Cortés conquistou México porque os pobos indíxenas que foron sometidos e escravos polos aztecas uníronse á súa causa.. Os aztecas chegaron do sur do que hoxe son os Estados Unidos e os españois chegaron en barcos de Europa.. Ambos están unidos por non ser do Val de México e ter conquistado e sometido á xente que alí vivía.. Quizais para algúns, o feito de vir a pé e de máis preto dálles máis dereitos sobre a terra., todo é discutible, pero en ambos os casos foi unha conquista violenta de estranxeiros. Quizais México teña que enfrontarse algún día asumindo que a conquista española foi feita polos indíxenas e pola independencia., o Español.
Mais, a historia non parece contarse igual en todos os casos. Os anglosaxóns dominaron o mundo no século das comunicacións. A historia construíuse co cine, televisión e internet, e iso lles pertence. Un home branco nos Estados Unidos ou Australia foi un pioneiro, En Perú, Brasil foi un conquistador. A lingua é importante para construír realidades, a imaxe tamén, e o cine mostraba nas colonias anglosaxoas a heroes que loitaban contra os malvados indíxenas que querían matar mulleres e nenos e homes de coiro cabeludo.. A súa procura de ouro foi virtuosa e mostra da súa capacidade de sacrificio., a dos españois e portugueses era pura cobiza.
Un home branco nos Estados Unidos ou Australia foi un pioneiro, En Perú, Brasil foi un conquistador
En Australia ou nos Estados Unidos, por poñer os dous exemplos máis claros, a maior parte da poboación autóctona foi eliminada (en moitos casos por enfermidades que trouxeron os europeos ao seu paso por América Latina), Encerrárona en reservas ou impuxéronlle leis racistas, non no século XVI ou XVII, pero ata finais do século XX. Mellor achegar datos que opinións: para 1962, Os aborixes australianos non tiñan dereito a voto, e ata 1967 Non foron recoñecidos como cidadáns. O escándalo da chamada Xeración Roubada, Nenos aborixes roubados e entregados a familias brancas na década de 1990 60, aínda fai tremer os alicerces éticos dun país que ata 1998 non recoñeceu e pediu desculpas por estes eventos.
Hoxe, en absolutamente todas as escalas sociais, A poboación aborixe australiana queda claramente por detrás da poboación branca.. De novo un dato a modo de exemplo: un aborixe ten unha esperanza de vida de 69,1 anos, en fronte de 79,7 anos do resto de australianos. En todo caso, este atraso non é algo que só ocorre nas antigas colonias británicas., pero repítese en todos os numerosos pobos indíxenas cos que convivín nos últimos nove anos da miña vida entre África e América..
"É a nosa terra", unha muller aborixe que traballa nunha tenda resúmeme con desgana
Tamén é certo que nos últimos anos en Australia déronse pasos para recoñecer os dereitos dos pobos aborixes.. No Parque Nacional Uluru, a montaña sagrada dos aborixes, existe unha importante poboación autóctona. E 1985, O Goberno concedeu ás comunidades locais o dereito á terra. Son as comunidades as que xestionan o aloxamento e as visitas á famosa rocha sagrada. "É a nosa terra", unha muller aborixe que traballa nunha tenda resúmeme con desgana.
Na cidade de Cairns, ao norte, é onde vemos máis aborixes. Algúns parecen formar parte da clase media da cidade, pero, Porén, a imaxe xeneralizada volve ser de atraso. Non é un debate doado sen caer en estereotipos. Quen posúe terras? Que significa ser un pobo indíxena?? Un indíxena prefire vivir da axuda que adaptarse á economía de mercado?? Deberían facelo? Son vítimas ou viven de ser vítimas?? Supoño que todo depende de onde esteas na piscina., Reflexiono sobre a cidade norteña de Cairns, onde moitas familias brancas e asiáticas se bañan na piscina pública do centro da cidade mentres cinco aborixes, aspecto moi pobre, Observan sentados nalgúns bancos illados mentres o resto se divirte. Piden cartos aos bañistas. Están bébedos.
