(A foto pertence a un vello cemiterio abandonado. Un lugar de sepulturas que os veciños non quere entrar ao medo. A morte é parte da vida desta comunidade)
En dous días vin dúas persoas arrepío de pánico. Eu penso que tanto podería morrer, eles tamén. O seu corpo tremía para impresionar a súa aparente fraxilidade… Natureza en África é difícil, condicións de tratar con isto tamén.
O pasado xoves eu estaba sentado na porta dun bar, cando oín berros desesperados dunha rapaza. Teño alarmado e viu un novo deitado no chan e un home que trata de calmala ao teu lado. Ela chorou eo seu corpo convulsionou no chan. Eu tiven un ataque de pánico. "Fun mordido por unha serpe, Fun mordido por unha serpe ", chorou. Tentou calmala, levantou a perna e intentou ver se el fora mordido. Tremía e choraba sen conseguir entender nada. "A serpe, unha cobra ", Dixo entre un berro desesperado. Empecei a berrar para vir máis xente para axudala.
"Fun mordido por unha serpe, Fun mordido por unha serpe ", chorou
Levámolo a un sofá entre varias persoas. Pensei que quizais lle quedaba minutos. Se tivese mordido a unha mamba, a vida podería acabar para esa muller. Tan sinxelo, Tan real. Ela sabía que e o seu rostro foi desencadeado como un crebacabezas que carece de pezas. Estaba tremendo, Todo o seu corpo tremía con espasmos. Unha muller preguntou leite mentres intentaba acougala. "O sangue flúe máis rápido, e con el o veleno dentro, Cando alteras ", explicado. Botaron o leite pola perna para ver se houbo algún bocado. Non había. Como, O seu amigo fixo un torniquete na súa coxa. "Non, Non foi mordido ", Concluímos.
Aínda non cría. Os seus ombreiros equilibrados e os seus ollos inchan. "Non te mordeu", Explicámonos e ela solucionou gradualmente os ollos nunha perna que non estaba inflamada. "Pasou a serpe e isto aumentou no nocello", Díxolle á súa parella. Non o mordín, Só a tocara e con iso era suficiente para que esa muller entrara nun pánico total. Non esquecerei os teus ollos, A túa cara de terror, O seu corpo descontrolado por espasmos de medo. É difícil pensar que algo que che condena a vivir uns minutos máis de vida podería pasarche. Uns minutos ... e o final.
Non esquecerei os teus ollos, A túa cara de terror, O seu corpo descontrolado por espasmos de medo
Á mañá seguinte tomamos un barco para ir á illa de Bazaruto. Chegamos a unha praia de pescadores locais que cargaron caixas e caixas de sardiña que tiñan peixes coas redes e secáronse baixo un sol impoñente. Esa praia é espectacular, longo, eterno, Rodeado de altas dunas de area e arbustos. estabamos sós, Non hai turistas, No medio dunha poboación que nos miraba curioso.
Así que dous mozos gritaron "Socorro, socorro ”. Ao seu lado tamén berran algunhas nenas. Miramos o mar e vimos ao lonxe un barco que se envorcou, Só se viron a vela e os xestos distantes de axuda dalgunhas persoas. Apresurámonos ao noso motor e saímos a rescatalos. Uns minutos despois o noso barco chegou ao vello barco afundido.
O único apoio que mantivo a vida estaba afundindo. Non sabía nadar
Un neno trataba da madeira, Non tería máis de cinco anos, que tremía de medo e chorando con outro mozo de non máis que 20 anos. O pequeno era pánico. O único apoio que mantivo a vida estaba afundindo. Non sabía nadar. Chorei. Subimos aos rapaces ao noso barco e remolcamos a vella madeira afundida. Ao meu lado, Revista, Un musulmán que nos convidara a coñecer esas terras, dito: “Deus é xenial, Deus é grande. El enviounos aquí para salvar a vida desas persoas ”. Así foi. Foi a posibilidade de que mantivese vivo a ese neno. Se non chegaramos a esa praia nese momento exacto, O neno asustado estaría quizais morto no fondo do indio. Outro proxecto de pescador que morre prematuramente afogado alí sen cerimonia que che recorda. Outro e un menos. Outro que non tiña o destino dun barco rápido que o rescatou do final.
PD. As cobras, Moi numeroso en Mozambique, A xente mata. A frecuencia de morte é probablemente inferior á que sucede cos accidentes de autobús, Pero o medo a estes réptiles está moi estendido entre a poboación. Un non sube a unha "folla" (autobús) E pensa que pode morrer, Pero camiñar polo campo pode morrer pola picadura dunha serpe . Tamén hai unha poboación que a pesar de vivir preto do mar non sabe nadar e morre nestas augas.
