Ben Gurion Airport, In Murphy's Den
In het leven kun je een miljoen vreselijke dingen uitgeven. Het maakt niet uit hoeveel ze je hebben verteld, De weg komt niet altijd uit rozen, Integendeel, het wordt geplaagd door fimosisoperaties en eindeloze bezoeken aan de tandarts, Er zijn gebroken condooms, Tassen die niet openen in de supermarkt en in elke bocht loer je op de loer van je eerste haanpoten. De wereld zit vol met idiootbazen en juni vol met inkomstenverklaringen die gaan betalen. Besmettelijke ziekten, veren met allergie, Irrationele angst voor de dood ... er zijn gelukkige momenten ja, Maar ook enge dagen die tussen het Trifle van Barcelona lopen en woorden die sluiten zonder te houden.
Er zijn de risicopremie en klimaatverandering en als je nog steeds een beetje vertrouwen in het menselijk ras behoudt ... wacht op Leticia Sabater, bereid om maagdenvlies te regenereren als een hagedis. Onthoud dat er schepen zijn die hun olie in de zee morsen, Bruiden die je willen voorstellen aan hun ouders en badkamer zonder toiletpapier, En het is tijd dat je weet dat geen enkel zelfhelpboek van de dertig zal afkomen. Dat is echter allemaal niet te belangrijk als u het vergelijkt met Ben Gurion Airport.
Daarbuiten wacht Leticia Sabater, bereid om maagdenvlies te regenereren als een hagedis
Ben Gurion Airport is er een 20 Kilometers van Tel A Vivo, Het is een breed gebouw, lichtgevend en functioneel. Met brede zalen en glazen gewelven, Mechanische banden brengen je van de ene plaats naar de andere met een zacht plak en laat je het wonder van technologie en beschaving voelen. Ben Gurion, Dat gigantische en intelligente gebouw, Het is de trots van veel Israëlieten en omdat ze soms over hem praten, lijkt het erop dat hij zijn eigen leven had. Zijn pensionzalen vol comfort ruiken naar de toekomst en als je probeert te vertrouwen op een informatieteller, kun je het bijna horen ademen. Maar onder de wonderen van Ben Gurion is het meest fascinerende van allemaal dat het heel ver kan beginnen, kilometers afstand, Specifiek in Barajas T4 wanneer de veiligheidshoofd van de Israëlische luchtvaartvluchten met het verschijnen van Mosad Agent ,Uw paspoort vraagt ??u vriendelijk om vriendelijk te zijn.
Het ondervraging begint met eenvoudige vragen, Hoeveel dagen ga je in Israël doorbrengen?, Welke steden ben je van plan te verhuizen?, Wat is de reden voor uw reis? enz.. De problemen komen wanneer diezelfde vragen drie of vier keer worden herhaald, afgewisseld met problemen zoals; Is het van plan om de Palestijnse gebieden te bezoeken?, Niet?, Niet eens Bethlehem?, Waarom niet? Het is een prachtige stad ... ben ik er absoluut zeker van dat ik niet van plan ben om een ??wandeling te maken om een ??kufiya of een andere soortgelijke gril te kopen?
Absoluut zeker ...?
Echt?…..
Tegen die tijd ben je gescheiden van je familie en zie je dat je ouders hetzelfde individuele verhoor ondergaan met wel drie verschillende agenten. Waar heb ik mijn bagage gepakt?, Thuis?, en in de zeven uur die sindsdien zijn verstreken... Heeft mijn koffer op meer plaatsen gestaan?? Oh dan, voordat ik factureer, zal ik het niet erg vinden om het daar te openen en de inhoud te controleren, voor de zekerheid dat ik geen lading Goma2 bij me heb of per ongeluk een paar machinegeweren met mijn tandenborstel heb laten glijden. Bijna een uur later als ze er zeker van zijn dat we niet van plan zijn de vlucht in confetti te veranderen, De beveiligingsmanager schenkt ons zijn mooiste glimlach en neemt afscheid en wenst ons een goede vlucht..
Als ze zeker weten dat we de vlucht niet in confetti willen veranderen
We landen bij zonsopgang en Ben Gurion verwelkomt ons als een lethargisch dier, Er zijn nauwelijks mensen in de gangen of bij de bagageband en de rij bij de douane loopt snel op. Overal zijn soldaten, de meeste zijn erg jong. In Israël is militaire dienst verplicht voor jongens en meisjes en duurt ongeveer drie jaar.. Het land is vol tieners met machinegeweren en degenen voor mij gapen 's ochtends vroeg terwijl ze met tegenzin door de pagina's van mijn paspoort bladeren.. Het meisje dat kauwgom kauwt lijkt opeens iets vreemds te zien en bestudeert mij van top tot teen., Hij vraagt ??naar het land dat overeenkomt met een vlag die hij nadrukkelijk met zijn vinger aanwijst.
De vlag en het visum zijn van Guinee-Bissau en ik heb het ze meerdere keren uitgelegd, Maar van zo'n plek heeft ze nog nooit gehoord en die felle groen- en roodtinten lijken een ideaal thuis voor duizenden terroristen.. Hij belt nog twee andere collega’s die naar het paspoort gaan kijken alsof het Superpop is, Verrassend genoeg haalt iemand ergens een Atlas tevoorschijn., Ze bellen een leidinggevende en na een aantal consultaties laten ze mij binnen. We verlaten Ben Gurion en ik zou zweren dat het de luchthaven zelf is die ons van een taxi voorziet en sluw glimlacht bij het afscheid..
De rustige dagen gaan snel voorbij. Bezoeken aan de Westelijke Muur en het Heilig Graf tussen de overdracht van tonnen hummus en pitabroodje, een paar dagen goudkleurig licht dat uitstraalt over de Rotsmoskee en de geplaveide straten die doorzakken onder het gewicht van de geschiedenis. Natuurlijk gaan we naar Palestina en zonder het te beseffen is de vakantie voorbij en gaan we terug naar Ben Gurion.
Opnieuw kinderen verkleed als G.I Joe en overal geweren
Ik reis alleen terug, Ze hebben mij op de hoogte gebracht en ik kwam ruim drie uur te vroeg aan. Het eerste controlepunt ligt op één kilometer van de luchthaven, weer kinderen verkleed als G.I Joe en overal geweren die de kofferbak openden en de bagage controleerden. Ze wensen ons een veilige terugvlucht, maar er is geen ruimte om te ontspannen, want bij het betreden van de lobby van het gebouw is er een nieuwe controle, In dit tempo begin ik te denken dat het het beste zou zijn om Ben Gurion naakt binnen te gaan.
Hier zijn ze gewetensvoller en de jongen in kwestie vindt een in het Arabisch geschreven krant die ik als souvenir in Ramallah heb bewaard. Ben ik in Palestijnse gebieden geweest?? ,Niet? ¿Seguro? Ik besluit mezelf een hoop uitleg te besparen en blijf koppig volhouden dat ik de krant bij toeval in de souk van Jeruzalem heb gekregen.. De jongen gelooft er geen woord van, maar hij lijkt blij te zijn dat ik zo snel mogelijk het land verlaat., dus laat mij passeren. In, honderden reizigers bewegen zich met berustende traagheid richting de wachtrijen bij het instappen, terwijl een bataljon soldaten hen helpt met ‘het papierwerk’.
Want je moet natuurlijk een hoop papierwerk invullen., douane, verklaringen, instapkaarten... en om veel vragen te beantwoorden. Het vervloekte zegel van Guinee-Bissau veroorzaakt opnieuw angst bij de staf en deze keer hebben ze ook op de achterpagina die van Mali ontdekt. Opnieuw komt een raad bijeen die lijkt op de Spaanse Geografische Vereniging, ze proberen te bepalen of het landen zijn die de nationale veiligheid kunnen bedreigen. Natuurlijk moet ik mijn bagage weer openmaken.
Er komt een kliek bijeen die lijkt op de Spaanse Geografische Vereniging
Een paar meter verderop staat een man koffers in te pakken, Zonder pardon rolt hij mijn rugzak op als een mummie, zonder ruimte te laten voor de handvatten, en beveelt me hem op mijn schouder te dragen tot het volgende controlepunt, voor het geval dat.. De volgende controle arriveert snel en lijkt iets uit een roman van Isaac Asimov. Fosforescerend gekleurde cilinders die blijkbaar zijn uitgerust met krachtige, ultramoderne scanners, onze handbagage heeft honger. De vriendelijke kaki medewerkers paraderen mij van rij naar rij en van buis naar buis, eerste klas naar de luchthavenambtenaren totdat ik degene vind die bij mij past, die van vooral boze toeristen. Tegen die tijd zijn er twee uur en twintig minuten verstreken sinds ik Ben Gurion binnenkwam, Het instappen roept om de vlucht “Madrid-Barajas” echo in de kamer en ik begin een beetje zenuwachtig te worden.. de luchthaven, de klootzak, lijkt de tijd uit te stellen en ruimtes naar believen te vergroten, alsof je met poppen speelt.
Want als de buizen onze bagage uit de toekomst terugbrengen, Wachten op de vierde controle in de ochtend en onbegrijpelijk moet ik het plastic scheuren en de desolate ingewanden van mijn bagage weer op een tafel spreiden terwijl die kinderen ze grondig inspecteren.
Als ik bij de scanner kom, zijn er nog een kwartier tot de vlucht vertrekt., maar het lijkt erop dat er weer iets mis is. Dat verdomde ding piept zonder pauze, riem, armband, mobiele schoenen, camera... Het is de eerste verdomde scanner ter wereld waar ik een doordringende piep heb gezien. Een meisje met prachtige blauwe ogen legt haar handen met haar plastic handschoenen in mijn mond en voelt zachtjes aan mijn tong om te controleren of alles in orde is.
Voel zachtjes aan mijn tong om te controleren of alles in orde is
Ik ren op volle snelheid terwijl ik ultraorthodoxe joden teken met eindeloze baarden en belastingvrije planken vol keppels en likeuren, Ik grensde aan een hartaanval en een paar verstuikingen., maar ik slaag erin de gate te vinden en op miraculeuze wijze... slaag ik erin mijn vlucht te zien vertrekken. Vanuit de ramen kijk ik hoe de Davidster, geschilderd op de staart, beetje bij beetje wegzakt in een schitterend blauwe mediterrane middag..
Na veel discussies, Ik laat ze mij compenseren met een vlucht die vijf uur later vertrekt, De hele Ben Gurion lijkt te lachen terwijl ik mokkend aan een cola nip., het enige dat ik heb kunnen kopen met de paar sjekels die ik nog heb. Ik breng de hele middag door met het nadenken over brede gangen en glazen gewelven, de mechanische loopbanden die je met een zacht gesnor van de ene plaats naar de andere brengen en je het wonder van technologie en beschaving laten voelen...
De vlucht verloopt zonder incidenten, Op de voorbank keert een religieuze congregatie van Mexicanen terug. Een priester blijft de hele tijd staan ??en geeft met zijn parochianen uitgebreid commentaar op de anekdotes van de afgelopen dagen.. Hij lacht non-stop en protesteert een beetje tegen de stewardess als ze hem dwingt te gaan zitten voor de landing.. Pas als de wielen met een gedempt geluid de grond raken en de passagiers beginnen te applaudisseren, hij staat weer op en schreeuwt.
-We zijn al in het Heilige Land!
