Mevrouw Julia is gisteren niets overkomen, Noch de vorige week, Niet in de afgelopen maand. Hij gaat en gaat van zijn werk naar zijn huis waar hij zijn drie kinderen en haar man ontmoet, In een middelste klasse-gebied van de DF die ze met enige zorg uitlegt waar het zich bevindt en dat ik, Met gedesoriënteerde ogen, Ik antwoord dat je niet om je inspanningen geeft, dat dit voor mij te groot is om nog te pronken.
Hetzelfde als Tere, De persoon die ons heeft geholpen een vloer te vinden om te verhuizen, En zijn neef, Juan, met degenen die naar een wijnproeverij gingen in een supermarkt. Hij, in de auto, Hij vertelde me dat hij een dichter was die ernaar streeft niets te publiceren en dan, Met het serieuze gebaar, Hij legde uit dat uit Viejito heeft besloten dat hij niet bereid is om iets te doen om "zijn vagrancy te verstoren". Hij sprak met zoveel passie over alles wat mij leek dat zijn stiltes alleen maar truces waren die zijn ziel gaven.
Hij is niet bereid om iets te doen dat zijn vagrancy verstoort
Evenmin is er iets opvallends gebeurd met Laura, Een goede positie, afstammeling van joden, die me vertelde met zijn mooie gezicht, Iets gebroken en geschilderd, Ik ben nooit bang geweest om door het land te verhuizen. 'Ze zeggen dat het gevaarlijk is, Maar ik ga altijd waar ik wil ". Een vriend, Aanwezig in het gesprek, antwoordde dat "zij (Laura) En haar man, dat in vredesrust, Ze waren erg moedig en ze vonden het altijd leuk om te zien hoe de stedelingen leefden ", Alsof ze in die stad over een ander sterrenstelsel spraken. En ze, Laura, Toen ik hoorde dat ik bijna vijf jaar in Afrika had gewoond, Hij vertelde me dat hij vele jaren geleden naar Victoria ging en haar beste geheugenstaar was toen zij en haar man vrienden werden met de taxichauffeur, Zimbabuense, en nodigde hen uit om thuis te eten.
Noch heeft niets enkelvoudig voor de duizenden mensen die de twee zondagen overstaken in het CHAPULTEPEC -bos, Een immens DF -park waarin ik schaakklassen volgde; Een jazzconcert; Een zeer moderne en multidisciplinaire tentoonstelling die de chaos vertelde met afval en dozen die door de grond worden gegooid; Een zeer zorgvuldige en moderne dierentuin waar duizenden ouders en kinderen in een struikelblok kwamen om de beesten te overwegen, vrij, Zoals met al het immense culturele aanbod van de stad op zondag; Veel boten die gat openden in een vijver vol armen en roeiriemen; En veel paren die zich in een of andere aard van de natuur verstopten om te kussen alsof de wereld zou kunnen eindigen na het afronden van sorber.
Kussen alsof de wereld zou kunnen eindigen na het afronden van Sorber
Dan, Al op straat, Er waren duizenden hardlopers en fietsers die op Reforma Avenue voor hen werden gesloten, Terwijl anderen hun kranten lezen in het lange wachten van de lange rijen mensen die toegewijd zijn aan het bezoeken van de ontelbare tentoonstellingen. En hoewel er zoveel zijn, dat dit de stad van de wereld is met meer musea na Londen (lijkt), Er zijn ook zoveel mensen die in alle deuren wachten, waarna iets wordt geleerd.
En dan heb ik al drie keer verlaagd naar het midden, waar ik ook leek te begrijpen dat er te veel mensen waren die voor niets nieuws waren. Op Guatemala Street, Achter de hoofdtempel en de kathedraal, De mensen plaatsten hun zeer bescheiden posities waar alles werd verkocht en ik luisterde naar hun stemmen om boven het geluid van de stad te klimmen. Op Isabel La Católica Street werd ik verliefd op het oude Spaanse casino en haar oude restaurant, Vandaag huis van Spanje, En op de straat van de gravin, Direct naast het prachtige postpaleis, Ik heb boeken van twee seconden gekocht. Ik deed hetzelfde precies wat alle mensen die aan mijn zijde waren, deden, Kijk en koop boeken met een zekere kalmte.
Vraag werknemers aan die willen werken
Een andere keer, Ook waar de Zocalo, Ik at in een MC Donalds na het zien van een Avant -Garde -tentoonstelling op de straatwaarheid waar een bedel naar Calceta zonder opkeek, Na door de hoofdstraat te zijn gelopen waar ik de posters had vermaakt die "werknemers vragen met de wens om te werken" en, ja, Ze beschrijven dat ze niet moeten eindigen 10 uren en een half dag elke dag. In die straat waren er een aantal gekke en mooie winkels van communie -kostuums, Een Christus in het midden van het trottoir dat de taken van het asfalt en een andere boekwinkel controleerde waar de eerste drukpers van het hele continent was. Er was ook een tentoonstelling van foto's en zorgvuldige blootstelling van geperste woorden.
Dan, Sommige middagen, Ik ben ook naar de koloniën van gravin en Rome gegaan, waar de meest jeugdige en alternatieve bars en restaurants vol zijn. Het gevoel is dat alles daar beweegt, Laat deze ingewanden, De handen of schaduwen die 's nachts zwermen. Loved, In deze eerste en oppervlakkige benadering, Zijn energie in constante bewegende en non -conformiteit, Maar er is geen van beide er niet opmerkelijk gebeurd en we namen een taxi die ons terugbracht naar ons geïmproviseerde huis. Dus, willekeurig de hand in het midden van de straat opheffen zonder dat er iets gebeurt. Noch een ontvoering noch een diefstal, Zoals de kenners van voorzorgsmaatregelen en angsten zeggen.
Allemaal echt, Allemaal aan de kaakbaar en vervolgbaar
En dan, In deze eerste dagen, Ik heb veel rapporten geschreven over de vermiste studenten in Iguala, De Narcos, Geweld op scholen, De explosie van een moederschap en de ossen van politici. Allemaal echt, Allemaal aan de kaakbaar en vervolgbaar, Met mijn polsslag af en toe geagiteerd voor het werk voor het vertellen van een media -waarheid, dringend en oprecht dat mijn drie prachtige weken van leven tegenspreekt, in enkelvoud en zonder krantenkoppen, waarin naast het genieten van een prachtige stad, Er is niets gebeurd.
En ik probeer de ander niet te ontkennen, Noch voor de drugshandelaren, Niet eens ellende, noch het gevlekte bloed en om te verspreiden. En 21 dagen natuurlijk ken ik de DF niet. Geprobeerd, om een ??beetje te compenseren, vertel een waarheid die minder naar buiten komt en evenveel kracht heeft als de ander en dat, in mijn bevoorrechte leven, Het is constant geweest. Ik denk dat het de moeite waard is om te zeggen op zijn minst enkele valse of overdreven geesten te beëindigen. Leven, in routine, Het wint altijd zoveel als we erop staan ??het te verbergen. Doet het tot wanneer het ons doodt.
