Abu is dertien, de verlegen glimlach en ogen die voortdurend op zoek zijn naar de grond. In Abu durven te kijken in de wereld al, waarschijnlijk omdat je ook hebt gezien. Geboren in een arm gezin in een klein dorpje in de buurt van Makeni, in Sierra Leone, zijn leven draaide honderdtachtig graden de dag dat we viel in de rivier van een brug die was vissen. En vallen, ongeluk zou hebben, wordt de urethra doorboord met een tak.
Zijn leven nam een beurt van honderdtachtig graden op de dag dat hij vanuit een brug naar de rivier viel
Hij arriveerde in Mabeseneh, regio waarin een van de beste ziekenhuizen in het land zich bevindt, St John van God; Ziekenhuis dat, Ook, Hij is tweeling met zijn homoniem in Barcelona. Zodra je het ziet, De vrijwilliger van Barcelona die hem bijwoonde, erkende de ernst van de zaak: "Nog een zorgvuldig kind", uitgeroepen. En ze begonnen met de voorbereidingen om het naar Spanje te kunnen sturen. Abu moest permanent door het gat onderzoeken dat haar buik had geboord en elke infectie die niet in de tijd zou worden behandeld, kon haar leven beëindigen. Het was een geval die waarschijnlijk door CUIDAM werd beschermd, programma dat verantwoordelijk is voor de behandeling van minderjarigen met ernstige pathologieën die niet kunnen worden behandeld met de middelen van het land van herkomst, Maar San Juan de Dios ontvangt elk jaar zoveel verzoeken dat sommigen moeten worden weggegooid. Abu wachtte in het El Verdictsziekenhuis. En al snel arriveerde het goede nieuws.
Op oktober 2008, Abu landde in Barcelona. Hij deed het samen met Ibraim, Nog een Sierra Leonese kind dat tussenbeide kwam met een soortgelijke kwaal -een enorme steen was over hem gevallen die de urethra-, En zijn tante. Abu werd niet vergezeld door een familielid. Zijn moeder was ziek, Hij had een kleinere broer en de vader kon het zich niet veroorloven om hen een paar maanden aan zijn lot te verlaten. Maar Abu was niet alleen. Naast Ibraim, waarvan hij onafscheidelijke vriend werd, Hij had te allen tijde de steun van veel van de ziekenhuismedewerkers. Marta Millet, Vertegenwoordiger van het Department of Economy and Finance binnen het Twinning Program, Onthoud hoe ze de kleintje verwelkomden zo snel als. “We moesten hem leren hoe de lichtschakelaar was ingeschakeld en uitgeschakeld en, vooral, Sta erop dat hij met heet water keek omdat hij kon branden ", verklaart. Van de meest elementaire tot het meest complexe, Alles -alles wat alles is- Ik zou in het leven van Abu veranderen.
Sommige werknemers namen het in het weekend mee naar huis
Hij bracht elf maanden door toegelaten aan San Juan de Dios. De operatie was een volmondig succes, maar vanwege de complexiteit van zijn kwaal, Artsen schatten naar schatting het in Barcelona een langer tijdstip van het gebruikelijke. Abu wordt discreet zijn gezicht verlicht wanneer hij over die dagen spreekt. Onthoud dat hij naar de ziekenhuisschool ging, dat sommige werknemers hem in het weekend naar huis namen en die dingen aten die niets te maken hadden met zijn dagelijkse rijstdieet. "En op een dag namen ze me mee naar Camp Nou", roept. Het liep juni 2009 En Barça had net de competitie gewonnen. Hij was niet alleen een bevoorrechte getuige van hoe het team de beker aan de fans aanbood, Maar het kan ook samen met enkele van zijn idolen worden gefotografeerd. Een schat voor een kind dat, onder normale omstandigheden, Ik had ze niet eens via televisie kunnen zien.
Eindelijk kwam de dag dat Abu zou terugkeren naar Sierra Leone. Geladen met cadeaus en souvenirs, Hij nam het vliegtuig dat hem terug zou brengen naar zijn kleine dorp, waar hij geen andere toekomst had dan overleven.. Maar een last-minute beslissing zou zijn lot opnieuw veranderen.. De broeders van de Orde van Sint-Jan van God besloten zijn studie te betalen en hem samen met andere kinderen in het ziekenhuis te verwelkomen.. Vandaag, Abu gaat elke dag naar school, Hij heeft een bord met warm eten op tafel en een kamer voor zichzelf in een solide, moessonbestendig gebouw.. Hij ziet zijn familie tijdens de vakantie of wanneer zijn vader naar Mabesseneh kan reizen om hem te bezoeken. En wanneer dat gebeurt, Hij draagt ??altijd een geit als een geschenk van dankbaarheid aan degenen die de toekomst van zijn zoon hebben veranderd..
Hij draagt ??altijd een geit als een geschenk van dankbaarheid aan degenen die de toekomst van zijn zoon hebben veranderd.
Vandaag is het zondag en Abu heeft geen les.. Na een wandeling te hebben gemaakt waarbij hij voortdurend naar zijn schoenen kijkt en ik hem probeer te laten lachen, Hij begeleidt mij naar de deur van mijn kamer in het ziekenhuisgebouw.. Ik neem afscheid van hem, maar niet voordat ik hem vraag of hij zichzelf als een gelukkig kind beschouwt.. En hij antwoordt met ‘soms wel’., soms niet”, wat duidt op een zeer volwassen bewustzijn van hun situatie. Hij weet hoeveel geluk hij heeft gehad; maar ook wat ik had kunnen hebben.
